"There is more in life than just work but
as my work comes to life, ENJOY IT!"
Ik bedenk en creëer 'automata'. Dat zijn puur mechanische vertelmachines. Ik maak die van mij met gerecycleerd hout, opgeblonken oud koper en een kietelend gevoel voor humor. Die automata begrijpen stuk voor stuk hoe krachtig poëzie kan zijn. Zonder één enkel woord. Ze kraken alleen, ze schuren en ze piepen
(persoonlijk vind ik dat een prachtig geluid).
Omdat ze zonder woorden vertellen kan ik er internationaal mee rondtoeren. Overal begrijpt men ze, van Madrid in het zuiden, langs de Thames in Londen of de Donau in Budapest tot ergens tussen de Noorse fjorden. Overal.
Van oost naar west. Jong en oud. Best wel fascinerend.
Naast dat werk als automata-maker schrijf ik ook. Ik zing, ik teken, ik creëer scenografieën en theater-op-locatie. De pers omschreef me ooit als 'Homo Universalis'. Dat klinkt mij wat té hoogdravend en té veel Leonardo Da Vinci. Ok, ze noemden me ook al 'duizendpoot', dat vind ik persoonlijk dan weer een ronduit belachelijke beschrijving. Als je m'n veelzijdigheid écht in één vakje wil stoppen: noem me dan een verhalenverteller. Want dat ben ik, in alles wat ik doe.
(Of noem me een 'storyteller', dat klinkt hipper. En duurder;-).
'De Giupetto van Borgerhout'
Fotograaf Raymond Mallentjer dook ooit een dag mee mijn Borgerhouts atelier in, terwijl ik me concentreerde op nieuwe automata. Dit zijn enkele van zijn foto's én meteen een aanblik van mijn werkplek die Gazet van Antwerpen omschreef als het atelier van 'Giupetto van Borgerhout'.
Het kleinste museum van België (en ver daarbuiten) bestaat 5 jaar!
25 september 2026 zal het exact vijf jaar geleden zijn dat het 24/7 AUTOMATA Street Museum in Borgerhout de deuren opende. Nu ja, de deuren opende... Je staat als bezoeker buiten aan de straatkant en kan daar met een hendel één van mijn automata binnen tot leven wekken. Al vijf jaar dus, 24/24 en 7/7 toegankelijk. Dag én nacht...
MUZIEK
RELEASE VAN EEN VERSE SONG: 'BROER'
EIND APRIL 2026
Na heel lang nog eens nieuwe muziek opgenomen... T.S. Eliot wist het al in de openingszin van 'The Waste Land': april is de gruwelijkste maand... Mijn beide ouders zijn overleden eind' april, met exact één jaar verschil, alle twee de 28ste. Maar de 30ste in 2020 stond m'n wereld écht helemaal stil... Die dag overleed totaal onverwacht mijn broer. Goed gezind gaan slapen, niet meer wakker geworden. Shit happens. Mijn broer is/was Tom Hautekiet, KIET voor de vrienden: de bekende grafische vormgever die jarenlang de affiches, podia én tenten van Rock Werchter voorzag van vrolijke kleuren. Hij ontwierp ook voor Zita Swoon, Bart Peeters, De Roovers, Sporza, Radio 1... Je komt z'n werk sowieso ergens tegen. Ik heb een nummer geschreven - BROER - over hoe het is als achtergebleven broer: "Een gat. Een barst. In borst en bast. Zo groot, zo diep dat heel mijn broer er nét in past." Ik dacht, ik breng het uit einde april, ter nagedachtenis. Wel, twee dagen later stierf mijn moeder.... T.C. Eliot had écht gelijk.